Czym jest Reiki?

Rei-Ki (j. japoński)

Reiki (jap. 霊気, reiki?) - słowo pochodzi od chińskiego lingqi 灵气 (dawna pisownia: 靈氣). Pojęcie to oznacza „duchowy wpływ” (np. gór). Obecnie, pojęcie reiki jest znane dzięki twórcy metody leczenia, która nazywa się Usui-reiki-ryōhō (jap. 臼井靈氣療法, Usui-reiki-ryōhō?). Jest to system-metoda leczenia za pomocą energii życiowej. „Usui” to nazwisko twórcy tej metody, Mikao Usui.

Znak rei 霊 oznacza w języku japońskim „ducha” lub „duszę”, natomiast znak ki 気 jest pojęciem znacznie szerszym. Może oznaczać m.in.: „ducha”, „duszę”, „serce jako uczucie”, „umysł”, „nastrój”, „energię”. W słowie reiki jest odpowiednikiem chińskiego qi czyli energii życiowej przenikającej wszechświat.

Istnienie energii duchowej reiki - podobnie jak istnienie innych form energii życiowej (np. duszy ludzkiej) - nie zostało dotychczas potwierdzone przez obserwacje naukowe. Dlatego ta forma poprawy zdrowia należy do medycyny niekonwencjonalnej (alternatywnej, komplementarnej, cholistycznej).

Reiki nie jest religią i nie zastępuje jej, nie jest też filozofią. Jest energią i sztuką jej wykorzystania opartą na pięciu uniwersalnych zasadach przekazanych przez Mikao Usui. Te zasady to:

1. Właśnie dziś nie martw się
2. Właśnie dziś nie złość się
3. Bądź uprzejmy dla innych
4. pracuj uczciwie
5. okazuj wdzięczność

Zasada działania

W systemie tym Reiki postrzegana jest jako przenikająca wszystko i wszystkich energia. Przeciętny człowiek ma ograniczone możliwości posługiwania się nią, w większości przypadków nawet nie jest w stanie jej odczuć. Aby nabyć możliwość świadomego korzystania z energii Reiki trzeba zostać inicjowanym przez mistrza Reiki. Podczas seminariów towarzyszących inicjacji, mistrz przekazuje techniki uzdrawiania tą energią.

System Reiki bazuje na podobnych założeniach jak inne gałęzie wschodniej medycyny (np. ajurweda czy medycyna chińska), czyli uznaje, że zdrowie oznacza harmonię zarówno w człowieku (jego ciele, umyśle i duchu), jak i w jego otoczeniu, zaś choroba powstaje w wyniku braku czy też zaburzenia owej harmonii. Jeśli chodzi o ciało (według wschodniej medycyny ożywiane przez nieustanne krążenie energii życiowej przez specjalne kanały - meridiany), zaburzenie może powstać np. przez zastanie się energii, zablokowanie meridianu, przez niezrównoważenie obiegu między poszczególnymi narządami lub między ciałem a otoczeniem.

Reiki ma usuwać te zaburzenia na dwa sposoby: przez pobudzanie organizmu do zdrowienia oraz przez niwelowanie blokad energetycznych w czakrach i meridianach. Osoba praktykująca Reiki pobiera energię przez czakrę korony (Sahasrara), a oddaje pacjentowi przez czakry znajdujące się na wewnętrznej stronie dłoni, stosując nakładanie rąk na określone miejsca na ciele. Przekazujący, a zwykle również osoba poddawana temu tzw. „zabiegowi Reiki”, może odczuwać energię Reiki jako umiejscowione uczucie ciepła, zimna, nacisku lub mrowienia. Rodzaj odczuć zależy zarówno od rodzaju techniki użytej przez praktykującego Reiki jak i od rodzaju problemu występującego u pacjenta. Stosuje się także w niektórych technikach/okolicznościach przekazywanie Reiki w inny sposób - np. na odległość bądź za pomocą oddechu.

Reiki jest używana zarówno w stosunku do ludzi, jak również roślin i zwierząt. W krajach zachodnich jak również coraz częściej w Polsce w wielu szpitalach zabiegi Reiki są stosowane przez część personelu medycznego w celu poprawy stanu zdrowia.

Nauczanie Reiki odbywa się w trzech etapach:

1. Pierwsza inicjacja dostosowuje system energetyczny ucznia do korzystania z energii Reiki oraz rozszerza jego możliwości poboru Reiki tak, by mógł efektywnie używać jej na sobie i innych. Mistrz Reiki uczy podstawowych teorii działania Reiki oraz technik uzdrawiania - głównie miejsc przykładania dłoni, którymi przekazywana jest energia.
2. Druga inicjacja powinna nastąpić zwykle nie wcześniej niż kilka miesięcy po pierwszej. Podczas niej mistrz przekazuje uczniowi specjalne 3 symbole (gesty), które ukierunkowują energię oraz modyfikują jej działanie. Dzięki tym symbolom uczeń może oprócz działania na ciele pacjenta, uzdrawiać też jego sferę mentalną, a także wzmocnić i przedłużyć działanie Reiki na pacjencie.
3. Trzecia inicjacja jest inicjacją mistrzowską. Uczeń poznaje ostatnie symbole, które poszerzają jego możliwości odbioru i przekazywania energii innym oraz pozwalają na inicjowanie w Reiki innych.W wyniku zmian do zakresu wiedzy przekazywanego na seminariach, wprowadzanych przez niektórych mistrzów, w ostatnich dziesięcioleciach powstały samodzielne systemy różniące się od pierwotnego - stosowanego przez dr Usui. Stąd w niektórych systemach nauka Reiki uzupełniana jest o techniki masażu, terapii kolorami, kamieniami i wszelkimi innymi technikami znanymi nauczycielowi, a mającymi na celu poprawę stanu zdrowia osoby poddawanej zabiegom Reiki. Inne zmiany wprowadzane przez tych nauczycieli Reiki polegają na zwiększeniu ilości symboli lub znacznym zmniejszeniu kosztów ponoszonych przez adeptów za inicjację, a niekiedy wręcz zupełnym ich wyeliminowaniu. Jednym z systemów, który w pełni kultywuje tradycję i instrukcje nauczania Reiki opracowane przez Usui jest system Usui Shiki Ryoho.

Należy zaznaczyć, że terminu „mistrz Reiki” używa się nie w znaczeniu „mistrz duchowy” a raczej „mistrz-rzemieślnik” czyli po prostu nauczyciel. Reiki nie jest bowiem religią ani formą kultu, a mistrz nie wymaga od ucznia podporządkowania czy uznania swojej duchowej wyższości. Jego rola sprowadza się do samego aktu inicjacji, przekazania wiedzy teoretycznej, a następnie nauczenia i przećwiczenia odpowiednich technik.

Od ucznia zależy ile inicjacji zechce przejść, jednak doradza się ukończenie drugiego kursu zanim zacznie się przeprowadzać zabiegi na innych. Pierwszy stopień uznawany jest bowiem za pewien wstęp, który pozwala uczniowi oswoić się z nowymi możliwościami i uporządkować własne zdrowie zanim zabierze się za zdrowie innych. Zdaniem jednak niektórych praktyków inicjacja w kolejne stopnie i symbole nie jest w ogóle potrzebna ze względu na rosnące (wskutek praktykowania metody) możliwości inicjowanego.